Rozwój uprawy winorośli rozpoczął się tysiące lat temu; istnieją wiarygodne dowody na to, że już 6000 lat temu na Bliskim Wschodzie uprawiano winorośl. Jednak pierwsze narzędzia związane z uprawą winorośli pojawiły się na Kaukazie, na terenach dzisiejszej Armenii i Gruzji, i datuje się je na okres między 5000 a 6000 lat p.n.e., co jest imponującym osiągnięciem.
Pierwszy okres rozkwitu uprawy winorośli miał miejsce w Egipcie, w delcie Nilu, gdzie odkryto zaawansowane materiały i techniki produkcji wina.
Grecja była kolejnym ważnym etapem w historii wina, w dużej mierze dzięki relacjom gospodarczym, jakie Egipcjanie utrzymywali w tamtych czasach z Kretejczykami, choć istnieje również hipoteza, że winorośl dotarła tam przez Azję Mniejszą lub Trację. Pewne jest, że w połowie 2000 r. p.n.e. wino było produktem flagowym, a uprawa winorośli była głęboko zakorzeniona w całym kraju. Kultura winiarska rozprzestrzeniła się na greckie kolonie w basenie Morza Śródziemnego, docierając do południowych Włoch, a także do Francji.
Z kolei Rzymianie byli kolejnymi wielkimi propagatorami uprawy winorośli, zwłaszcza w Europie, a ponadto opracowali nowe techniki produkcji wina, dzięki którym stało się ono napojem, jaki wszyscy znamy. Ta ekspansja w całej Europie sprawiła, że wina z Burgundii, Bordeaux, Szampanii, Rioja, Priorat czy Mozeli są tym, czym są dzisiaj. Po Rzymianach wielkimi propagatorami uprawy winorośli byli mnisi cysterscy w okresie od X do XI wieku. Klasztorne zaangażowanie w uprawę winorośli sprawiło, że w kolejnych stuleciach uprawa ta rozwijała się i udoskonalała, aż do naszych czasów.
Na koniec chciałbym zwrócić uwagę na ostatni okres, znacznie bardziej współczesny i charakteryzujący się odmienną perspektywą. Rozpoczął się on w ostatniej ćwierci XX wieku. To właśnie w tym momencie uprawa winorośli stała się bardziej czysta; nastąpiła prawdziwa przemiana winogron w alkohol. Uważam, że obecnie przeżywamy bardzo ważny moment w ewolucji wina. Cieszmy się więc tym.